TIG = Tijdschrift voor Integrale Geneeskunde

BESTEL TIG

T: 035 - 698 2250
BoekenService

TIG20(4)6 In Memoriam J Benveniste

NavLeft

Abonneer

NavUp

Reageer

NavRight

IN MEMORIAM JACQUES BENVENISTE

Jacques Benveniste is donderdagavond 3 oktober 2003 overleden in het ziekenhuis Pitié-Salpétrière in Parijs. Hij is befaamd door onder meer zijn werk met water in hoge verdunning.

Hieronder volgt allereerst een vertaling van de beschrijving van leven en werk van Jacques Benveniste, zoals die naar aanleiding van zijn overlijden werd gegeven op de website van het door hem opgerichte onderzoekslaboratorium voor Digitale Biologie (in Clamart bij Parijs).

Leven en werk
Jacques Benveniste is geboren in Parijs op 12 maart 1935. Na zijn studie geneeskunde werkte hij eerst in het ziekenhuis, in Parijs, en werd daarna chef de clinique bij de faculteit geneeskunde. Spoedig daarna wijdde hij zich aan onderzoek, in Frankrijk en in de VS. Vanaf 1973 was hij onderzoeker aan INSERM (Institut National de la Santé Et de la Recherche Médicale, het Franse nationale onderzoeksinstituut voor de geneeskunde). Vanaf 1984 leidde hij daar onderzoek. Gedurende zijn carrière publiceerde Benveniste meer dan 300 wetenschappelijke artikelen. In 1970 werd hij wereldwijd bekend door zijn ontdekking van PAF, de Platelet Activating Factor.

Zijn werk haalde de voorpagina’s op 30 juni 1988. Le Monde publiceerde: “Franse ontdekking schudt de basis van de natuurkunde”. Het betrof een artikel dat nog uit moest komen in Nature, het befaamde Engelse wetenschappelijk onderzoeksblad, met de titel ‘De degranulatie van menselijke basofielen geïnduceerd door zeer hoge verdunningen van een anti-IgE antiserum’. De onderzoeker – gestaafd door 13 collegae – beschreef de reactie van een bloedcel op water waarin een antilichaampje compleet in oplossing was gegaan. De biologische informatie was overgedragen, zonder de ‘werkzame stof’. Jacques Benveniste vertolkte dat als “water heeft een geheugen”.
Deze ontdekking ontketende een enorme wetenschappelijke controverse. Voor sommigen waren de resultaten onacceptabel, want onverklaarbaar.
Voor Jacques Benveniste was dit aanleiding om de ingeslagen weg te vervolgen, in plaats van terug te keren tot zijn eerdere carrière. Door het verkennen van verschillende onderzoeksprotocollen kwam hij langzaamaan tot een verklaring voor het aanvankelijk schijnbaar onverklaarbare fenomeen. Zijn conclusie was, dat elk molecuul een elektromagnetisch signaal draagt. Bij opeenvolgende verdunningen van water verdween het molecuul maar bleef het signaal. Vele jaren lang leverde hij bewijzen voor dit ongewone fenomeen – een indrukwekkende prestatie, ook gezien de karige middelen waarover hij beschikte.

Het fenomeen van hoge verdunningen is 7 maal gereproduceerd in 6 onafhankelijke laboratoria over de wereld. Het is meer dan 1000 keer herhaald in zijn eigen laboratorium, inbegrepen door een voor dat doel gebouwde robot, om het experiment zonder menselijke interventie te kunnen doen. Hoe vaak moet een experiment worden herhaald voordat het resultaat wetenschappelijk beschouwd wordt als ‘herhaalbaar’? In 15 jaar onderzoek is het resultaat onomstotelijk gebleven.
Zijn onderzoek werd ondersteund vanuit wetenschappelijke kringen, en door de laatste twee presidenten van Frankrijk. Met vermogende partners werd in 1997 een bedrijf opgericht om zijn werk financieel te dragen: SA DigiBio. Een bedrijf in de VS kocht rechten op de 7 patenten van DigiBio, waarvan één inmiddels in de VS patent heeft: de digitale overdracht van biologische signalen in de vorm van een .wav-computerbestand. Deze transactie werd mogelijk na een serie geblindeerde onderzoeken.
Een digitale vorm van een bloedverdunner werd vanuit San Diego digitaal overgestuurd naar Clamart – waar Jacques Benveniste werkte – en overgedragen op water, waarna het bleek te functioneren als bloedverdunner, net als het oorspronkelijke molecule (zie www.digibio.com/video).
De verkoop van deze patenten betekent een nieuwe ontwikkeling in de biologie, met ongekende toepassings-mogelijkheden. Bijvoorbeeld: elektromagnetische antivirale middelen, en elektronische detectie van microben of toxinen uit natuurlijke of criminele bronnen.
De naasten van Jacques Benveniste zetten zich in om zijn onderzoekswerk in de digitale biologie over de hele wereld voort te zetten. Het zal blijven bijdragen aan het uitdragen van zijn gedachtenis: een vrije wetenschap met aandacht voor feiten in plaats van overtuigingen. Overtuigingen kunnen de samenleving samenbrengen, maar ze kunnen ook innovatie stagneren.

    Wanneer de feiten niet overeenstemmen met de theorie, dan moet men de feiten accepteren en de theorie verwerpen [Claude Bernard]

Van de vele gerenommeerde wetenschappers die het werk van Benveniste staven, noemen we hier:
Brian D. Josephson, Nobelprijs fysica, Cavendish Lab.
Marie-Angèle Hermitte, directrice onderzoek bij het CNRS, directrice onderwijs bij EHESS
Yolène Thomas, directrice onderzoek bij het CNRS
Jacques Testart, directeur onderzoek bij het INSERM
 

Contactpersoon
Laurent Benveniste t 06 12 31 20 75
laurentbenveniste @ wanadoo.fr
 ___________________________________________
Curriculum Vitae
Geboren 12 maart 1935 te Parijs. Vader van vijf kinderen.

Voornaamste wetenschappelijke resultaten
Ontdekking van de ‘Platelet-Activating Factor’, PAF-Acether, 1970.
Artikel ‘Memory of water’, Nature, 1988, dat leidde tot de ontwikkeling van de digitale biologie.
Meer dan 300 wetenschappelijke publicaties, waarvan 13 meer dan 100 maal geciteerd.

Opleiding
1951 – eindexamen (16 jaar oud) 1953-1960 – studie geneeskunde, Parijs 1967 – proefschrift aan de faculteit geneeskunde, Parijs 1967-1969 – Chef de Clinique, faculteit geneeskunde, Parijs Functies als Arts 1956 – Hôpitaux de Paris 1959 – Hôpitaux de la Région de Paris 1961 – Hôpitaux de Paris 1967 – Lector, Hôpitaux de Paris Jacques Benveniste

Wetenschapppelijke aanstellingen
1965-1969 – Onderzoeker, kankerstudies, Institut de Recherche sur le Cancer, CNRS, Villejuif (Dr. J.C. Salomon, Prof. W. Bernhardt)
1969-1972 – Research Associate, Afdeling Experimentele Pathologie, Scripps Clinic, La Jolla, California (Drs C.G. Cochrane, F.J. Dixon)
1973 – Hoofd Onderzoek, INSERM Unit 25, Hôpital Necker, Paris
1977 – Chef van het laboratorium voor onderzoek van directe overgevoeligheid en immuunziekten, INSERM Unit 25
1978 – Adjunct-directeur Onderzoek INSERM, INSERM Unit 131, Clamart 1980 – Hoofd van INSERM Unit 200: Immunologie van ontstekingen en allergieën, Clamart
1984 – Directeur onderzoek INSERM
1995-2004 – Hoofd van het laboratorium voor Digitale Biologie, Clamart
2002-2004 – Emeritus directeur onderzoek INSERM

Titels
Ridder van de Orde van Verdienste (Chevalier de l’Ordre du Mérite)
Zilveren medaille van het CNRS (Frans nationaal onderzoeksinstituut)

  • Dit is een vertaling van de beschrijving van leven en werk van Jacques Benveniste op de website www.digibio.com

NavLeft

Abonneer

NavUp

Reageer

NavRight

[Welkom] [Stichting TIG] [Bestel] [Archief] [Jaargangen 1 - 5] [Jaargangen 6 - 10] [Jaargangen 11- 15] [Jaargangen 16 - 20] [Jaarboeken 21 - 25] [Jaarboeken 26 -]